Τα βασικά παρελκόμενα αντλίας τοποθετούνται με συγκεκριμένη σειρά: (1) Βαλβίδα αντεπιστροφής στην αναρρόφηση για διατήρηση του αστάρωματος. (2) Φίλτρο στην είσοδο για προστασία από ακαθαρσίες. (3) Πρεσοστάτης στην κατάθλιψη για αυτόματο έλεγχο. (4) Μανόμετρο για παρακολούθηση πίεσης. (5) Βάνες απομόνωσης εκατέρωθεν για συντήρηση. Η σωστή εγκατάσταση αυτών των εξαρτημάτων εξασφαλίζει την αξιόπιστη λειτουργία και επεκτείνει τη διάρκεια ζωής της αντλίας.
Μια αντλία νερού από μόνη της είναι ένα μηχάνημα που μετακινεί νερό από ένα σημείο σε άλλο. Ωστόσο, για να λειτουργήσει αποδοτικά, αξιόπιστα και με μακροζωία, χρειάζεται μια σειρά από βοηθητικά εξαρτήματα που προστατεύουν, ελέγχουν και βελτιστοποιούν τη λειτουργία της.
Τα παρελκόμενα της αντλίας έχουν διπλό ρόλο: αφενός προστατεύουν την αντλία από καταστάσεις που μπορεί να την βλάψουν (ακαθαρσίες, αντίστροφη ροή, υπερπίεση), αφετέρου διευκολύνουν τον έλεγχο και τη συντήρησή της. Μια ολοκληρωμένη εγκατάσταση με όλα τα απαραίτητα παρελκόμενα μπορεί να επιμηκύνει τη ζωή της αντλίας κατά 50-100% και να μειώσει δραστικά τις ανάγκες επισκευών.
Η επένδυση σε ποιοτικά παρελκόμενα (συνολικό κόστος 80-150€) είναι ασήμαντη σε σχέση με το κόστος αντικατάστασης μιας κατεστραμμένης αντλίας (200-600€ ή περισσότερο). Επιπλέον, τα σωστά παρελκόμενα μειώνουν την κατανάλωση ενέργειας, βελτιώνουν την απόδοση και εξασφαλίζουν σταθερή λειτουργία χωρίς προβλήματα.
Η βαλβίδα αντεπιστροφής είναι το πιο κρίσιμο παρελκόμενο κάθε αντλίας. Επιτρέπει τη ροή του νερού μόνο προς μία κατεύθυνση (από την αναρρόφηση προς την κατάθλιψη) και αποτρέπει την επιστροφή του νερού όταν η αντλία σταματά. Χωρίς βαλβίδα αντεπιστροφής, το νερό θα επέστρεφε στη δεξαμενή κάθε φορά που η αντλία απενεργοποιούνται, αδειάζοντας το σύστημα.
Αυτό έχει πολλαπλές αρνητικές συνέπειες: (1) Κάθε εκκίνηση της αντλίας θα απαιτούσε επαναστάρωμα (γέμισμα με νερό). (2) Η αντλία θα λειτουργούσε ξερή για μερικά δευτερόλεπτα μέχρι να γεμίσει, φθείροντάς την. (3) Θα υπήρχε καθυστέρηση στην παροχή νερού κάθε φορά που ανοίγετε μια βρύση. (4) Η αντλία θα καταναλώνει περισσότερη ενέργεια για να δημιουργήσει πίεση κάθε φορά από την αρχή.
Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι βαλβίδων αντεπιστροφής για αντλίες νερού:
Η βαλβίδα αντεπιστροφής τοποθετείται στο άκρο του σωλήνα αναρρόφησης που βυθίζεται στη δεξαμενή ή το πηγάδι, αμέσως μετά τον στραγγαλιστήρα. Ιδανικά, η βαλβίδα πρέπει να απέχει τουλάχιστον 50 εκατοστά από τον πυθμένα της δεξαμενής για να αποφευχθεί η αναρρόφηση ιζημάτων.
Η διαδικασία εγκατάστασης είναι η εξής: Στο άκρο του σωλήνα αναρρόφησης (συνήθως 1" ή 1 1/4" διάμετρο) βιδώστε έναν κατάλληλο σύνδεσμο (ρακόρ) που επιτρέπει τη σύνδεση με τη βαλβίδα. Στη συνέχεια, βιδώστε τη βαλβίδα αντεπιστροφής στο ρακόρ, προσέχοντας τη σωστή φορά - υπάρχει βέλος στο σώμα της βαλβίδας που δείχνει την κατεύθυνση ροής (από τη δεξαμενή προς την αντλία).
Χρησιμοποιήστε τεφλόν ή κάνναβη με στεγανοποιητική πάστα στα σπειρώματα για απόλυτη στεγανότητα. Είναι κρίσιμο να μην υπάρχει ούτε μικρή διαρροή, καθώς η είσοδος αέρα θα καταστρέψει το αστάρωμα της αντλίας. Μετά τη βαλβίδα, τοποθετήστε τον στραγγαλιστήρα με φίλτρο που αποτρέπει την είσοδο μεγάλων σωματιδίων.
Σε ορισμένες εγκαταστάσεις, είναι χρήσιμη και μια δεύτερη βαλβίδα αντεπιστροφής στην έξοδο της αντλίας (κατάθλιψη). Αυτή αποτρέπει την επιστροφή νερού από το δίκτυο διανομής προς την αντλία όταν η πίεση του δικτύου υπερβαίνει την πίεση της αντλίας (π.χ. σε συστήματα με υδροφόρο).
Η εγκατάσταση γίνεται αμέσως μετά την έξοδο της αντλίας, πριν το πρεσοστάτη και το μανόμετρο. Χρησιμοποιήστε βαλβίδα με ελατήριο για ταχύτερο κλείσιμο και μικρότερη επιστροφική ροή (water hammer). Η σύνδεση γίνεται με τον ίδιο τρόπο όπως στην αναρρόφηση, προσέχοντας τη φορά της βαλβίδας.
Το φίλτρο νερού προστατεύει την αντλία από στερεά σωματίδια που μπορεί να προκαλέσουν φθορά των εσωτερικών μηχανισμών. Άμμος, χαλίκια, οξειδώσεις από μεταλλικούς σωλήνες, και άλλα υπολείμματα μπορούν να φράξουν τα στενά περάσματα του ελικοειδούς (impeller) ή να προκαλέσουν τριβή που φθείρει τα ρουλεμάν και το μηχανικό στεγανοποιητικό.
Το φίλτρο είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν η πηγή νερού είναι πηγάδι, βρύση, ή δεξαμενή βρόχινου νερού που μπορεί να περιέχει ιζήματα. Ακόμα και με νερό από δημοτικό δίκτυο, το φίλτρο είναι χρήσιμο για την αποτροπή ακαθαρσιών από τους σωλήνες.
Για αντλίες χρησιμοποιούνται κυρίως δύο τύποι φίλτρων:
Το φίλτρο τοποθετείται στην είσοδο της αντλίας, αμέσως μετά τη βάνα απομόνωσης αναρρόφησης (αν υπάρχει). Για φίλτρο νήματος, ακολουθήστε τα εξής βήματα:
Επιλέξτε φίλτρο με τη σωστή διάμετρο σύνδεσης (συνήθως 1/2", 3/4" ή 1") που ταιριάζει με τους σωλήνες σας. Το φίλτρο έχει σήμανση "IN" (είσοδος) και "OUT" (έξοδος) - συνδέστε την είσοδο προς τη δεξαμενή και την έξοδο προς την αντλία. Τοποθετήστε το φίλτρο σε θέση που επιτρέπει εύκολη πρόσβαση για αλλαγή του φυσιγγίου.
Βιδώστε τις συνδέσεις χρησιμοποιώντας ταχυσυνδέσμους ή ρακόρ με τεφλόν για στεγανότητα. Βεβαιωθείτε ότι το κέλυφος του φίλτρου είναι καλά σφιγμένο - συνήθως σφίγγεται χειροκίνητα, αλλά μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ειδικό κλειδί αν διατίθεται. Μην υπερβάλλετε στη σύσφιξη για να μην σπάσει το πλαστικό κέλυφος.
Πριν θέσετε το σύστημα σε λειτουργία, ανοίξτε αργά τη βάνα εισόδου για να γεμίσει το φίλτρο με νερό και να εξέλθει ο αέρας. Ελέγξτε για διαρροές στις συνδέσεις και σφίξτε αν χρειάζεται.
Το φίλτρο πρέπει να ελέγχεται και να καθαρίζεται τακτικά. Η συχνότητα εξαρτάται από την ποιότητα του νερού - από κάθε μήνα για πολύ βρώμικο νερό έως κάθε 6 μήνες για καθαρό νερό. Ενδείξεις ότι το φίλτρο χρειάζεται καθαρισμό είναι η μείωση της πίεσης ή της παροχής νερού.
Για καθαρισμό φίλτρου νήματος: Κλείστε τη βάνα εισόδου και αποσυμπιέστε το σύστημα ανοίγοντας μια βρύση. Ξεβιδώστε το κέλυφος του φίλτρου (συνήθως στο κάτω μέρος υπάρχει κουμπί αποσυμπίεσης που πρέπει να πατήσετε πρώτα). Αφαιρέστε το φυσίγγιο και αντικαταστήστε το με καινούργιο (κόστος: 3-8€ ανά φυσίγγιο). Καθαρίστε το εσωτερικό του κελύφους από ιζήματα και τοποθετήστε πάλι το φίλτρο.
Ο πρεσοστάτης είναι η "εγκεφάλος" ενός αυτόματου συστήματος αντλίας. Ανιχνεύει την πίεση στο δίκτυο και ενεργοποιεί ή απενεργοποιεί την αντλία ανάλογα. Όταν η πίεση πέσει κάτω από το κατώτατο όριο (συνήθως 1,5-2 bar), ο πρεσοστάτης κλείνει τις ηλεκτρικές επαφές και εκκινεί την αντλία. Όταν η πίεση φτάσει το ανώτατο όριο (συνήθως 3-4 bar), ανοίγει τις επαφές και σταματά την αντλία.
Χωρίς πρεσοστάτη, θα έπρεπε να ενεργοποιείτε και να απενεργοποιείτε χειροκίνητα την αντλία - κάτι όχι μόνο άβολο αλλά και επικίνδυνο (κίνδυνος υπερπίεσης αν ξεχάσετε να τη σταματήσετε). Ο πρεσοστάτης εξασφαλίζει σταθερή πίεση νερού και προστατεύει την αντλία από συνεχή λειτουργία.
Κατά την επιλογή πρεσοστάτη, λάβετε υπόψη: (1) Την ονομαστική ισχύ (σε Ampere) - πρέπει να αντέχει το ρεύμα εκκίνησης της αντλίας που είναι 3-5 φορές το ονομαστικό. Για αντλίες έως 1,5 HP επιλέγετε πρεσοστάτη 16A. (2) Το εύρος ρύθμισης πίεσης - οι τυπικοί πρεσοστάτες ρυθμίζονται από 1-5 bar. (3) Τη διάμετρο σύνδεσης - συνήθως 1/4" για τον αισθητήρα πίεσης.
Οι σύγχρονοι ηλεκτρονικοί πρεσοστάτες προσφέρουν επιπλέον λειτουργίες όπως προστασία από ξηρή λειτουργία, ρυθμιζόμενη καθυστέρηση εκκίνησης, και οθόνη ενδείξεων. Είναι ακριβότεροι (80-150€) αλλά προσφέρουν μεγαλύτερη αξιοπιστία και προστασία.
Ο πρεσοστάτης τοποθετείται στην κατάθλιψη της αντλίας, αμέσως μετά τη βαλβίδα αντεπιστροφής (αν υπάρχει). Η σύνδεση γίνεται μέσω ενός ταφ (T-fitting) που τοποθετείται στον κεντρικό σωλήνα εξόδου. Στο ταφ συνδέονται: (1) η έξοδος της αντλίας, (2) ο σωλήνας προς το δίκτυο, και (3) ο πρεσοστάτης (συνήθως με σπείρωμα 1/4").
Βιδώστε τον πρεσοστάτη στο ταφ χρησιμοποιώντας τεφλόν για στεγανότητα. Βεβαιωθείτε ότι η σύνδεση είναι σταθερή αλλά μην υπερβάλλετε στη σύσφιξη. Ο πρεσοστάτης πρέπει να τοποθετείται σε θέση που επιτρέπει εύκολη πρόσβαση για ρυθμίσεις και έλεγχο.
Η ηλεκτρική σύνδεση του πρεσοστάτη γίνεται ως εξής: Το καλώδιο τροφοδοσίας (από τον ηλεκτρικό πίνακα) συνδέεται στις κλέμες εισόδου του πρεσοστάτη (συνήθως σημειωμένες L και N). Το καλώδιο της αντλίας συνδέεται στις κλέμες εξόδου. Η γείωση (κίτρινο-πράσινο) δεν περνά από τον πρεσοστάτη - συνδέεται απευθείας από την τροφοδοσία στην αντλία.
Αφού ολοκληρώσετε τις συνδέσεις, ελέγξτε ότι όλα τα καλώδια είναι σωστά μονωμένα και δεν υπάρχουν εκτεθειμένοι αγωγοί. Χρησιμοποιήστε στεγανό κουτί διακλάδωσης για προστασία από υγρασία.
Οι περισσότεροι πρεσοστάτες έχουν δύο ρυθμιστικές βίδες: μία για την πίεση εκκίνησης (cut-in) και μία για το διαφορικό (difference) μεταξύ εκκίνησης και διακοπής. Η τυπική ρύθμιση είναι: εκκίνηση στα 1,5-2 bar, διακοπή στα 3-4 bar (διαφορικό 1,5-2 bar).
Για προσαρμογή, αφαιρέστε το καπάκι του πρεσοστάτη. Η μεγάλη βίδα ρυθμίζει την πίεση εκκίνησης - δεξιόστροφη περιστροφή αυξάνει την πίεση, αριστερόστροφη τη μειώνει. Η μικρότερη βίδα ρυθμίζει το διαφορικό - δεξιόστροφη αύξηση, αριστερόστροφη μείωση. Κάθε πλήρης στροφή αλλάζει την πίεση κατά 0,2-0,5 bar περίπου.
Κάντε μικρές προσαρμογές και δοκιμάστε ανοίγοντας και κλείνοντας μια βρύση ενώ παρακολουθείτε το μανόμετρο. Η αντλία πρέπει να ξεκινά στην επιθυμητή χαμηλή πίεση και να σταματά στην επιθυμητή υψηλή πίεση.
Το μανόμετρο είναι ένας απλός αλλά πολύτιμος δείκτης της κατάστασης του συστήματος. Εμφανίζει την πίεση του νερού σε bar ή PSI, επιτρέποντάς σας να παρακολουθείτε αν η αντλία λειτουργεί φυσιολογικά. Χωρίς μανόμετρο, δεν μπορείτε να ξέρετε αν το σύστημα έχει σωστή πίεση ή αν υπάρχει πρόβλημα.
Ξαφνική πτώση της πίεσης μπορεί να υποδηλώνει διαρροή στο δίκτυο. Αδυναμία της αντλίας να φτάσει την κανονική μέγιστη πίεση υποδηλώνει φθορά ή βλάβη. Υπερβολικά υψηλή πίεση σημαίνει κακορρύθμιστο πρεσοστάτη ή βλάβη σε αυτόν.
Το μανόμετρο τοποθετείται στο ίδιο ταφ με τον πρεσοστάτη ή σε ξεχωριστό ταφ κοντά στην έξοδο της αντλίας. Επιλέξτε μανόμετρο με εύρος μέτρησης 0-6 bar ή 0-10 bar για τυπικές οικιακές εφαρμογές. Το μανόμετρο πρέπει να έχει διάμετρο τουλάχιστον 50mm για ευκολία ανάγνωσης.
Βιδώστε το μανόμετρο (συνήθως έχει σπείρωμα 1/4" ή 1/2") στο ταφ χρησιμοποιώντας τεφλόν. Τοποθετήστε το σε θέση που μπορείτε να το βλέπετε εύκολα - συνήθως κατακόρυφα με το καντράν προς τα εμπρός. Αποφύγετε θέσεις όπου το μανόμετρο θα δέχεται κτυπήματα ή κραδασμούς που μπορεί να το βλάψουν.
Για προστασία του μανόμετρου από υπερβολικές διακυμάνσεις πίεσης (water hammer), μπορείτε να τοποθετήσετε ένα μικρό σπιράλ σωλήνα (pigtail) ή αποσβεστήρα παλμών μεταξύ του ταφ και του μανόμετρου. Αυτό επεκτείνει τη διάρκεια ζωής του μανόμετρου.
Οι βάνες απομόνωσης (διακοπτικές βάνες) επιτρέπουν την απομόνωση της αντλίας από το υπόλοιπο σύστημα για συντήρηση, επισκευή ή αντικατάσταση χωρίς να χρειάζεται να αδειάσετε ολόκληρο το δίκτυο. Τουλάχιστον δύο βάνες είναι απαραίτητες: μία στην αναρρόφηση (μεταξύ δεξαμενής και αντλίας) και μία στην κατάθλιψη (μεταξύ αντλίας και δικτύου).
Η βάνα αναρρόφησης τοποθετείται στον σωλήνα που συνδέει τη δεξαμενή με την είσοδο της αντλίας, όσο πιο κοντά στην αντλία γίνεται. Η βάνα κατάθλιψης τοποθετείται στην έξοδο της αντλίας, μετά το μανόμετρο και τον πρεσοστάτη. Σε μεγάλα συστήματα, μπορεί να χρειάζονται επιπλέον βάνες για απομόνωση επιμέρους τμημάτων του δικτύου.
Οι βάνες συνδέονται με το ίδιο τρόπο όπως άλλα υδραυλικά εξαρτήματα - με σπειρώματα και τεφλόν ή με ταχυσυνδέσμους. Προσέξτε τη φορά - οι περισσότερες βάνες λειτουργούν και προς τις δύο κατευθύνσεις, αλλά ορισμένες (π.χ. διαφράγματος) έχουν συγκεκριμένη κατεύθυνση.
Μετά την εγκατάσταση, ελέγξτε τη λειτουργία ανοίγοντας και κλείνοντας κάθε βάνα αρκετές φορές για να βεβαιωθείτε ότι κινείται ομαλά και κλείνει πλήρως χωρίς διαρροές.
Ο υδροφόρος (ή δοχείο διαστολής) είναι ένα προαιρετικό αλλά πολύ χρήσιμο παρελκόμενο που βελτιώνει σημαντικά τη λειτουργία του συστήματος. Είναι ένα κλειστό δοχείο που περιέχει νερό και αέρα (ή άζωτο) υπό πίεση. Όταν η αντλία λειτουργεί, γεμίζει τον υδροφόρο και πιέζει τον αέρα. Όταν σταματά, ο πιεσμένος αέρας πιέζει το νερό και το διατηρεί υπό πίεση.
Τα πλεονεκτήματα του υδροφόρου είναι: (1) Μείωση των κύκλων εκκίνησης-διακοπής της αντλίας - επεκτείνει τη ζωή της. (2) Σταθεροποίηση της πίεσης χωρίς διακυμάνσεις. (3) Εφεδρικό απόθεμα νερού για μικρές χρήσεις χωρίς εκκίνηση της αντλίας. (4) Απορρόφηση υδραυλικών κτυπημάτων (water hammer).
Η χωρητικότητα του υδροφόρου επιλέγεται ανάλογα με την ισχύ της αντλίας και τη χρήση. Για τυπική οικιακή αντλία 0,5-1 HP, ένας υδροφόρος 24-50 λίτρων είναι επαρκής. Για μεγαλύτερες αντλίες ή εντατική χρήση, επιλέξτε 60-100 λίτρα. Μεγαλύτεροι υδροφόροι μειώνουν περισσότερο τις εκκινήσεις της αντλίας.
Ο υδροφόρος τοποθετείται στην κατάθλιψη της αντλίας, μετά τη βαλβίδα αντεπιστροφής και πριν το πρεσοστάτη. Συνδέεται μέσω ενός ταφ στον κεντρικό σωλήνα. Η σύνδεση συνήθως είναι 1/2" ή 3/4" ανάλογα με το μέγεθος του υδροφόρου.
Πριν τη σύνδεση, ελέγξτε και ρυθμίστε την πίεση του αέρα στον υδροφόρο. Χρησιμοποιήστε μανόμετρο ελαστικών στη βαλβίδα που βρίσκεται συνήθως στο επάνω μέρος. Η πίεση αέρα πρέπει να είναι 0,2-0,5 bar χαμηλότερη από την πίεση εκκίνησης του πρεσοστάτη. Για παράδειγμα, αν ο πρεσοστάτης ξεκινά στα 2 bar, ρυθμίστε τον αέρα στο 1,5-1,8 bar.
Μετά τη σύνδεση, γεμίστε το σύστημα και δοκιμάστε. Ανοίξτε μια βρύση - η αντλία θα ξεκινήσει και θα γεμίσει τον υδροφόρο. Όταν κλείσετε τη βρύση, η πίεση θα παραμείνει σταθερή. Ανοίξτε ξανά τη βρύση - το νερό θα ρέει από τον υδροφόρο χωρίς να εκκινήσει αμέσως η αντλία. Η αντλία θα ξεκινήσει μόνο όταν η πίεση πέσει στο κατώφλι εκκίνησης.
Η σωστή σειρά των παρελκομένων από την αναρρόφηση προς την κατάθλιψη είναι:
Αναρρόφηση:
Κατάθλιψη:
Φίλτρο Αυτοκαθαριζόμενο SYR RATIO DFR με Μειωτή Πίεσης - Ολοκληρωμένη λύση που συνδυάζει φίλτρο προστασίας και μειωτή πίεσης σε ένα. Αυτοκαθαριζόμενο μηχανισμό που μειώνει τις ανάγκες συντήρησης. Ιδανικό για προστασία αντλιών και ολόκληρου του δικτύου από ακαθαρσίες και υπερπίεση.
Πιεστικό SCALA 2 - Σύγχρονο πιεστικό με ενσωματωμένα πολλά από τα παρελκόμενα (ηλεκτρονικός έλεγχος, προστασία ξηράς, μανόμετρο). Μειώνει την ανάγκη για εξωτερικά εξαρτήματα και απλοποιεί την εγκατάσταση.
Αντλία Επιφανείας CM-A 3-5 - Κλασική αντλία επιφανείας που απαιτεί πλήρη εξοπλισμό παρελκομένων για άριστη λειτουργία. Ιδανική για όσους θέλουν να δημιουργήσουν ένα πλήρως προσαρμοσμένο σύστημα με επιλεγμένα παρελκόμενα.
Τα ελάχιστα απαραίτητα παρελκόμενα είναι: (1) Βαλβίδα αντεπιστροφής στην αναρρόφηση - χωρίς αυτή η αντλία δεν μπορεί να διατηρήσει το αστάρωμα και θα λειτουργεί ξερή κάθε φορά που εκκινεί. (2) Φίλτρο εισόδου (τουλάχιστον στραγγαλιστήρα) - προστατεύει από ακαθαρσίες που θα καταστρέψουν την αντλία. (3) Πρεσοστάτης - για αυτόματη λειτουργία (εκτός αν χρησιμοποιείτε χειροκίνητο διακόπτη, κάτι μη συνιστώμενο). Τα υπόλοιπα (μανόμετρο, βάνες, υδροφόρος) είναι πολύ χρήσιμα αλλά όχι κρίσιμα για βασική λειτουργία.
Όχι, χρειάζονται διαφορετικές βαλβίδες για κάθε θέση. Η βαλβίδα στην αναρρόφηση πρέπει να είναι ειδικού τύπου που λειτουργεί υπό κενό (negative pressure) και συνήθως ενσωματώνεται με στραγγαλιστήρα (foot valve). Η βαλβίδα στην κατάθλιψη λειτουργεί υπό θετική πίεση και μπορεί να είναι οποιοσδήποτε τύπος (swing, ball, spring). Επίσης, η βαλβίδα αναρρόφησης είναι απαραίτητη, ενώ η βαλβίδα κατάθλιψης είναι προαιρετική και χρησιμοποιείται κυρίως σε συστήματα με υδροφόρο.
Η συχνότητα εξαρτάται από την ποιότητα του νερού και τον τύπο φίλτρου. Για φίλτρο κλωβού (στραγγαλιστήρα): έλεγχος κάθε 6 μήνες, καθαρισμός όταν φαίνονται ιζήματα. Για φίλτρο νήματος: αλλαγή φυσιγγίου κάθε 3-6 μήνες με καθαρό νερό, κάθε 1-3 μήνες με βρώμικο νερό (π.χ. πηγάδι με άμμο). Ένδειξη ότι χρειάζεται αλλαγή είναι η μείωση της πίεσης ή της παροχής. Για αυτοκαθαριζόμενα φίλτρα: καθαρισμός κάθε 2-3 μήνες, αλλαγή του μηχανισμού κάθε 2-3 χρόνια. Καλό είναι να κρατάτε εφεδρικά φυσίγγια - κοστίζουν 3-8€ και εξοικονομείτε χρόνο.
Ο υδροφόρος επιλέγεται με βάση την παροχή της αντλίας και τη συχνότητα χρήσης. Γενικός κανόνας: ο υδροφόρος πρέπει να έχει χωρητικότητα σε λίτρα ίση με 3-4 φορές την παροχή της αντλίας σε λίτρα/λεπτό. Για παράδειγμα, αντλία με παροχή 40 λίτρα/λεπτό χρειάζεται υδροφόρο 24-50 λίτρων. Μεγαλύτερος υδροφόρος (60-100 λίτρα) μειώνει περισσότερο τις εκκινήσεις της αντλίας, αλλά κοστίζει περισσότερο (80-150€ έναντι 40-70€) και καταλαμβάνει περισσότερο χώρο. Για οικιακή χρήση, ένας 24-50 λίτρων είναι συνήθως η καλύτερη επιλογή.
Θεωρητικά, μπορείτε να λειτουργήσετε την αντλία μόνο με πρεσοστάτη χωρίς μανόμετρο. Ωστόσο, το μανόμετρο είναι πολύ χρήσιμο και συνιστάται ιδιαίτερα γιατί: (1) Σας επιτρέπει να ελέγχετε οπτικά αν το σύστημα λειτουργεί σωστά. (2) Βοηθά στη ρύθμιση του πρεσοστάτη - χωρίς μανόμετρο δεν ξέρετε σε ποιες πιέσεις ρυθμίζετε. (3) Διευκολύνει τη διάγνωση προβλημάτων - π.χ. αν δείτε χαμηλή πίεση, ξέρετε να ψάξετε για διαρροή. (4) Κοστίζει μόνο 8-15€, οπότε είναι μικρή επένδυση για μεγάλη χρησιμότητα. Σύγχρονες ηλεκτρονικές αντλίες έχουν ενσωματωμένη οθόνη πίεσης, οπότε εξωτερικό μανόμετρο δεν είναι απαραίτητο.
Ναι, μπορείτε να προσθέσετε παρελκόμενα οποτεδήποτε. Η διαδικασία είναι: (1) Σταματήστε την αντλία και διακόψτε την ηλεκτρική τροφοδοσία. (2) Κλείστε τις βάνες απομόνωσης (αν υπάρχουν) ή αδειάστε το σύστημα. (3) Αποσυνδέστε τα σημεία όπου θα τοποθετήσετε το νέο εξάρτημα. (4) Τοποθετήστε ταφ ή επεκτάσεις σωλήνων όπου χρειάζεται. (5) Συνδέστε το νέο παρελκόμενο. (6) Ελέγξτε για διαρροές και δοκιμάστε. Τα πιο συνηθισμένα παρελκόμενα που προστίθενται μετά είναι: υδροφόρος (για μείωση εκκινήσεων), μανόμετρο (για παρακολούθηση), και πρεσοστάτης ξηράς (για προστασία). Εάν δεν έχετε εμπειρία, καλέστε υδραυλικό για ασφαλή εγκατάσταση.
Εάν τοποθετήσετε τη βαλβίδα αντεπιστροφής με λάθος φορά, θα εμποδίζει τελείως τη ροή του νερού - η αντλία θα λειτουργεί αλλά δεν θα περνά νερό. Το σύμπτωμα είναι: η αντλία εκκινεί, ακούγεται να λειτουργεί, αλλά δεν βγάζει καθόλου νερό και η πίεση δεν ανεβαίνει (ή ανεβαίνει πολύ γρήγορα στη μέγιστη τιμή αν κλείσετε όλες τις βρύσες). Η λύση είναι απλή: σταματήστε την αντλία, αποσυνδέστε τη βαλβίδα, και επανασυνδέστε την στη σωστή φορά (το βέλος στο σώμα της βαλβίδας πρέπει να δείχνει την κατεύθυνση από τη δεξαμενή προς την αντλία). Η λάθος τοποθέτηση δεν προκαλεί ζημιά στην αντλία αν την αντιληφθείτε γρήγορα και τη σταματήσετε.
Όχι, τα βασικά υδραυλικά εργαλεία είναι επαρκή για την εγκατάσταση όλων των παρελκομένων. Θα χρειαστείτε: (1) Γαλλικά κλειδιά ρυθμιζόμενα 250mm και 300mm για σύσφιξη ρακόρ και βανών. (2) Κλειδί σωληνώσεων (αν χρησιμοποιείτε μεταλλικούς σωλήνες). (3) Τεφλόν ή κάνναβη με στεγανοποιητική πάστα. (4) Κατσαβίδια για ηλεκτρικές συνδέσεις πρεσοστάτη. (5) Μανόμετρο ελαστικών (για ρύθμιση πίεσης υδροφόρου). Ορισμένα εξαρτήματα (φίλτρα) έρχονται με ειδικό κλειδί άνοιγμα/κλεισίματος στη συσκευασία. Εργαλεία που κάνουν τη δουλειά ευκολότερη αλλά δεν είναι απαραίτητα: πένσα κροκοδείλου για κράτημα ρακόρ, κόφτης σωλήνων για καθαρές κοπές, τανάλια για σύσφιξη δεματικών.
Το συνολικό κόστος για ένα πλήρες σετ παρελκομένων ποικίλλει ανάλογα με την ποιότητα και τα χαρακτηριστικά. Ενδεικτικά κόστη: Βαλβίδα αντεπιστροφής με στραγγαλιστήρα: 15-30€. Φίλτρο νήματος: 20-40€. Πρεσοστάτης κλασικός: 25-50€ (ηλεκτρονικός: 80-150€). Μανόμετρο: 8-15€. Βάνες απομόνωσης (2 τεμ.): 15-40€. Υδροφόρος 24-50L: 40-80€. Συνδέσεις και ρακόρ: 20-30€. Συνολικό κόστος βασικού εξοπλισμού (χωρίς υδροφόρο): 80-150€. Με υδροφόρο και ηλεκτρονικό πρεσοστάτη: 200-300€. Σε σχέση με το κόστος της αντλίας (150-500€), η επένδυση στα σωστά παρελκόμενα αποσβένεται γρήγορα μέσω της προστασίας και της παράτασης της ζωής της αντλίας.