Για να ελέγξετε την ποιότητα του νερού σας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οικιακά test kits, ταινίες μέτρησης ή να στείλετε δείγμα σε πιστοποιημένο εργαστήριο. Οι βασικές παράμετροι που πρέπει να ελέγξετε είναι η σκληρότητα, το pH, το χλώριο, τα βαρέα μέταλλα και η θολότητα. Η γνώση αυτών των τιμών σας βοηθά να επιλέξετε το κατάλληλο φίλτρο νερού για τις ανάγκες σας.
Πολλοί ιδιοκτήτες σπιτιών αγοράζουν φίλτρα νερού χωρίς να γνωρίζουν τι ακριβώς περιέχει το νερό τους. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αγορά ακατάλληλου φίλτρου που δεν αντιμετωπίζει το πραγματικό πρόβλημα. Ο προληπτικός έλεγχος της ποιότητας του νερού σας εξοικονομεί χρήματα και εξασφαλίζει ότι η λύση που θα επιλέξετε θα είναι αποτελεσματική.
Στην Ελλάδα, η ποιότητα του νερού δικτύου ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με την περιοχή. Νησιωτικές περιοχές συχνά έχουν πιο σκληρό νερό, ενώ ορεινές περιοχές απολαμβάνουν γενικά καλύτερη ποιότητα. Η γνώση της σύστασης του νερού σας είναι το πρώτο βήμα για τη σωστή επιλογή φίλτρου.
Η σκληρότητα μετρά τη συγκέντρωση αλάτων ασβεστίου και μαγνησίου στο νερό. Μετριέται σε γερμανικούς βαθμούς (°dH) ή σε mg/l CaCO3. Κατηγοριοποιείται ως εξής:
Αν η σκληρότητα είναι υψηλή, θα χρειαστείτε anti-scale φίλτρο ή αποσκληρυντή για να προστατέψετε τις συσκευές σας.
Η τιμή pH δείχνει πόσο όξινο ή αλκαλικό είναι το νερό. Η ιδανική τιμή για πόσιμο νερό κυμαίνεται μεταξύ 6,5 και 8,5. Τιμές εκτός αυτού του εύρους μπορεί να υποδεικνύουν πρόβλημα με τις σωληνώσεις ή τη πηγή νερού.
Το χλώριο προστίθεται στο νερό δικτύου για απολύμανση. Αν και είναι ασφαλές σε χαμηλές συγκεντρώσεις, μπορεί να επηρεάσει τη γεύση και την οσμή. Η ανώτατη επιτρεπόμενη τιμή είναι 0,5 mg/l σύμφωνα με την ελληνική νομοθεσία. Φίλτρα ενεργού άνθρακα αφαιρούν αποτελεσματικά το χλώριο.
Η μέτρηση TDS (Total Dissolved Solids) δείχνει τη συνολική ποσότητα διαλυμένων ουσιών στο νερό. Μετριέται σε ppm (parts per million). Τιμές κάτω από 300 ppm θεωρούνται εξαιρετικές, ενώ τιμές πάνω από 500 ppm υποδεικνύουν ανάγκη φιλτραρίσματος.
Η ύπαρξη βαρέων μετάλλων (μόλυβδος, χαλκός, σίδηρος) μπορεί να οφείλεται σε παλιές σωληνώσεις ή φυσική σύσταση του νερού. Ο εργαστηριακός έλεγχος είναι η πιο αξιόπιστη μέθοδος για τον εντοπισμό τους.
Η θολότητα μετρά τη διαύγεια του νερού. Αυξημένη θολότητα μπορεί να υποδεικνύει παρουσία σωματιδίων, σκουριάς ή μικροοργανισμών. Ένα φίλτρο μηχανικής κατακράτησης (sediment filter) αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα.
Τα οικιακά test kits είναι η πιο προσιτή λύση και δίνουν γρήγορα αποτελέσματα. Διατίθενται σε φαρμακεία, καταστήματα υδραυλικών ειδών και online.
Πώς λειτουργούν:
Πλεονεκτήματα: Φθηνά, γρήγορα αποτελέσματα, εύκολη χρήση. Μειονεκτήματα: Λιγότερο ακριβή από εργαστηριακούς ελέγχους.
Τα ψηφιακά όργανα μέτρησης (TDS meter, pH meter) δίνουν πιο ακριβείς μετρήσεις και μπορούν να χρησιμοποιηθούν επανειλημμένα.
Η εργαστηριακή ανάλυση είναι η πιο ακριβής μέθοδος και συνιστάται ιδιαίτερα αν χρησιμοποιείτε νερό γεώτρησης ή αν υποψιάζεστε μόλυνση.
Πώς να πάρετε σωστό δείγμα:
Μπορείτε να εντοπίσετε ορισμένα προβλήματα χωρίς ειδικό εξοπλισμό:
Αν η σκληρότητα του νερού σας είναι πάνω από 14 °dH, χρειάζεστε:
Εξερευνήστε περισσότερες λύσεις στην κατηγορία επεξεργασία νερού.
Αν το κύριο πρόβλημα είναι η γεύση και η οσμή χλωρίου:
Αν το νερό σας έχει ορατά σωματίδια ή θολότητα:
Αν χρειάζεστε πολλαπλή προστασία, η ιδανική λύση είναι ένα σύστημα πολλαπλών σταδίων:
Βρείτε όλα τα απαραίτητα ανταλλακτικά φίλτρων για τη συντήρηση του συστήματός σας.
Ανάλογα με τα αποτελέσματα του ελέγχου νερού, εξετάστε τα παρακάτω προϊόντα από την κατηγορία φίλτρα νερού:
Μια βασική εργαστηριακή ανάλυση νερού κοστίζει περίπου 30-80 ευρώ, ανάλογα με τις παραμέτρους που ελέγχονται. Μια πλήρης ανάλυση που περιλαμβάνει μικροβιολογικό έλεγχο και βαρέα μέταλλα μπορεί να κοστίσει 100-200 ευρώ. Τα οικιακά test kits κοστίζουν από 10 έως 30 ευρώ.
Αν χρησιμοποιείτε νερό δικτύου, ένας ετήσιος έλεγχος αρκεί. Αν χρησιμοποιείτε νερό γεώτρησης ή πηγής, συνιστάται έλεγχος κάθε 6 μήνες, ειδικά μετά από βροχοπτώσεις ή πλημμύρες. Εάν αλλάξατε σωληνώσεις ή παρατηρήσετε αλλαγή στη γεύση/χρώμα, κάντε άμεσα νέο έλεγχο.
Στις περισσότερες μεγάλες πόλεις της Ελλάδας (Αθήνα, Θεσσαλονίκη), το νερό δικτύου είναι ασφαλές για πόση σύμφωνα με τους ελέγχους της ΕΥΔΑΠ/ΕΥΑΘ. Ωστόσο, η ποιότητα μπορεί να επηρεαστεί από τις εσωτερικές σωληνώσεις του κτιρίου, ειδικά σε παλαιότερα κτίρια. Σε νησιωτικές και αγροτικές περιοχές, η κατάσταση ποικίλλει.
Υψηλό TDS (πάνω από 500 ppm) σημαίνει μεγάλη ποσότητα διαλυμένων στερεών στο νερό, που μπορεί να περιλαμβάνουν άλατα, μέταλλα και ανόργανα ιόντα. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το νερό είναι επικίνδυνο, αλλά μπορεί να επηρεάσει τη γεύση και τη λειτουργία των συσκευών. Τιμές κάτω από 300 ppm θεωρούνται εξαιρετικές.
Ένα φίλτρο βρύσης αφαιρεί αποτελεσματικά χλώριο, σωματίδια και ορισμένους ρύπους, βελτιώνοντας τη γεύση και την ποιότητα του πόσιμου νερού. Ωστόσο, δεν αντιμετωπίζει τη σκληρότητα του νερού ούτε προστατεύει τις οικιακές συσκευές. Για ολοκληρωμένη προστασία, χρειάζεται συνδυασμός φίλτρων σε διαφορετικά σημεία. Δείτε τα απαραίτητα εξαρτήματα φίλτρων για την εγκατάστασή σας.
Η ιδανική σκληρότητα νερού για οικιακή χρήση είναι μεταξύ 4-8 °dH (70-140 mg/l CaCO3). Αυτό το εύρος εξασφαλίζει προστασία των συσκευών χωρίς να αφαιρεί εντελώς τα ωφέλιμα μέταλλα. Εντελώς μαλακό νερό (κάτω από 4 °dH) μπορεί να είναι πιο διαβρωτικό για τις σωληνώσεις.