Η εγκατάσταση πλαστικής δεξαμενής αποχέτευσης σε υπόγειο απαιτεί σωστό υπολογισμό χωρητικότητας (300-1500lt ανάλογα με χρήση), επιλογή θέσης με εύκολη πρόσβαση για άντληση, δημιουργία σταθερής βάσης από σκυρόδεμα ή στραντζαριστή λαμαρίνα, ασφαλή στερέωση της δεξαμενής με ιμάντες ή βίδες, σύνδεση εισόδου λυμάτων από τις συσκευές, εξόδου προς το κεντρικό δίκτυο ή εξωτερική δεξαμενή, και εγκατάσταση αεροστομίου για αερισμό. Απαραίτητη είναι η προβλεψη πλωτήρα υψηλής στάθμης και συναγερμού για αποφυγή υπερχείλισης, καθώς και τακτικό πρόγραμμα άντλησης κάθε 2-6 μήνες.
Οι πλαστικές δεξαμενές αποχέτευσης για υπόγεια χωρίζονται σε τρεις βασικές κατηγορίες. Οι απλές δεξαμενές συλλογής (holding tanks) είναι στεγανές δεξαμενές που απλά αποθηκεύουν τα λύματα μέχρι την άντληση, χωρίς καμία επεξεργασία. Χρησιμοποιούνται όταν δεν υπάρχει σύνδεση με κεντρικό δίκτυο και είναι η πιο κοινή λύση για υπόγεια με μπάνιο, κουζίνα ή πλυντήριο.
Οι δεξαμενές προκαθίζησης (settlement tanks) επιτρέπουν τον διαχωρισμό στερεών και υγρών, με τα βαριά υλικά να καθιζάνουν στον πυθμένα και τα υγρά να αποχωρούν από την κορυφή προς επόμενο στάδιο επεξεργασίας ή απευθείας στο δίκτυο αποχέτευσης. Είναι χρήσιμες για μείωση του φορτίου στερεών που φτάνουν στο κεντρικό δίκτυο.
Οι βιολογικοί λιποδιαχωριστές (grease traps) είναι ειδικές δεξαμενές που διαχωρίζουν λίπη και έλαια από τα υγρά απόβλητα κουζινών και εστιατορίων. Αποτρέπουν την είσοδο λιπών στο σύστημα αποχέτευσης που θα προκαλούσε αποφράξεις. Είναι υποχρεωτικές για επαγγελματικές κουζίνες και συνιστώνται για οικιακές κουζίνες με έντονη χρήση.
Οι σύγχρονες δεξαμενές κατασκευάζονται από πολυαιθυλένιο υψηλής πυκνότητας (HDPE) ή πολυπροπυλένιο (PP), υλικά που προσφέρουν απόλυτη αντοχή στη διάβρωση, στεγανότητα, ανθεκτικότητα σε χημικές ουσίες που υπάρχουν στα λύματα, και μεγάλη διάρκεια ζωής (25-30 χρόνια). Είναι ελαφριές (70-80% λιγότερο από τσιμεντένιες δεξαμενές) διευκολύνοντας τη μεταφορά και εγκατάσταση σε στενούς χώρους όπως υπόγεια.
Οι ποιοτικές δεξαμενές διαθέτουν ενισχυμένα τοιχώματα πάχους 8-15mm για αντοχή σε πίεση εδάφους και φορτία, ενσωματωμένα νευρώματα για δομική σταθερότητα, ειδικές προεξοχές για στήριξη σε ανώμαλες επιφάνειες, και προδιαμορφωμένες θέσεις για σύνδεση σωλήνων σε διάφορα ύψη. Επίσης διαθέτουν αφαιρούμενο καπάκι επιθεώρησης στην κορυφή για πρόσβαση, καθαρισμό και άντληση.
Τα πλεονεκτήματα των πλαστικών δεξαμενών περιλαμβάνουν την ευκολία εγκατάστασης λόγω μικρού βάρους (δεξαμενή 1000lt ζυγίζει μόνο 40-60kg), την πλήρη στεγανότητα χωρίς κίνδυνο ρωγμών ή διαρροών, τη χαμηλή συντήρηση (δεν σκουριάζουν, δεν αποδομούνται), την ευελιξία σε μεγέθη και σχήματα για προσαρμογή σε διαθέσιμο χώρο, και το σχετικά χαμηλό κόστος (50-60% φθηνότερες από τσιμεντένιες).
Οι περιορισμοί περιλαμβάνουν τη μικρότερη αντοχή σε ακραία μηχανικά φορτία σε σύγκριση με τσιμέντο, την πιθανότητα παραμόρφωσης αν δεν στηριχθούν σωστά, την ευαισθησία σε υψηλές θερμοκρασίες (άνω των 60-70°C), και την ανάγκη για σωστό εξαερισμό λόγω συσσώρευσης αερίων. Επίσης, χωρίς σωστή στερέωση, μπορεί να επιπλεύσουν αν γεμίσει ο χώρος με νερό (πλημμύρα υπογείου).
Η χωρητικότητα εξαρτάται από τον αριθμό χρηστών, τη συχνότητα χρήσης και τη συχνότητα άντλησης. Για ένα απλό WC που χρησιμοποιείται περιστασιακά σε υπόγειο (1-2 χρήσεις ημερησίως), επαρκεί δεξαμενή 300-500 λίτρων με άντληση κάθε 3-6 μήνες. Για πλήρες μπάνιο με WC, νιπτήρα και ντους που χρησιμοποιείται καθημερινά από 2-3 άτομα, απαιτούνται 800-1200 λίτρα με άντληση κάθε 2-3 μήνες.
Για υπόγειο διαμέρισμα με κουζίνα, μπάνιο και πλυντήριο για οικογένεια 4 ατόμων, απαιτούνται 1500-2000 λίτρα με άντληση κάθε 1-2 μήνες. Υπολογίστε περίπου 50-75 λίτρα ανά άτομο ανά ημέρα για οικιακή χρήση. Για επαγγελματικούς χώρους (γυμναστήρια, γραφεία, εστιατόρια), οι ανάγκες είναι υψηλότερες και συνιστάται επαγγελματική μελέτη.
Προτιμήστε μεγαλύτερη χωρητικότητα από την ελάχιστη υπολογισμένη για ασφάλεια και μείωση συχνότητας άντλησης. Μια δεξαμενή 1000lt αντί 800lt μπορεί να σημαίνει άντληση κάθε 3 μήνες αντί κάθε 2, μειώνοντας το κόστος συντήρησης κατά 33%. Ωστόσο, πολύ μεγάλη δεξαμενή που δεν αδειάζει τακτικά μπορεί να αναπτύξει δυσάρεστες οσμές από στασιμότητα.
Η δεξαμενή πρέπει να τοποθετείται στο χαμηλότερο σημείο του υπογείου για φυσική ροή λυμάτων από τις συσκευές με βαρύτητα. Αν αυτό δεν είναι εφικτό, θα χρειαστείτε αντλία ανύψωσης λυμάτων (sewage pump) πριν τη δεξαμενή, αυξάνοντας το κόστος και την πολυπλοκότητα. Βεβαιωθείτε ότι υπάρχει επαρκής ελεύθερος χώρος γύρω από τη δεξαμενή (τουλάχιστον 50cm) για εγκατάσταση, συντήρηση και άντληση.
Η θέση πρέπει να είναι προσβάσιμη από το όχημα αποχέτευσης με εύκολη πρόσβαση του σωλήνα άντλησης (μέγιστη απόσταση 20-25 μέτρα). Αν το υπόγειο δεν έχει άμεση εξωτερική πρόσβαση, προβλέψτε σταθερό σωλήνα από τη δεξαμενή έως σημείο εξωτερικά του κτιρίου όπου μπορεί να συνδέεται το όχημα. Αποφύγετε θέσεις κοντά σε χώρους αποθήκευσης τροφίμων, κοντά σε πηγές θερμότητας (καλοριφέρ, καυστήρες), ή σε σημεία όπου η δεξαμενή θα εμποδίζει τη διέλευση.
Σύμφωνα με τους κτιριοδομικούς κανονισμούς, οι δεξαμενές αποχέτευσης πρέπει να διαθέτουν σύστημα εξαερισμού για την απομάκρυνση επικίνδυνων και εύφλεκτων αερίων (μεθάνιο, υδρόθειο). Το αεροστόμιο πρέπει να καταλήγει σε εξωτερικό χώρο (ταράτσα, αυλή) σε ύψος τουλάχιστον 50cm πάνω από τη στέγη και 3 μέτρα από παράθυρα, θύρες ή εισόδους αέρα.
Ο σωλήνας εξαερισμού πρέπει να έχει διάμετρο τουλάχιστον 75mm για αποτελεσματική ροή αερίων, να είναι κατακόρυφος χωρίς κολλάρα ή γωνίες που θα συγκρατούσαν υγρασία, και να διαθέτει καπέλο βροχής στην έξοδο για προστασία από νερά και πουλιά. Σε υπόγεια με περιορισμένο εξαερισμό, συνιστάται επιπλέον ανεμιστήρας εξαερισμού με αισθητήρα αερίων για ασφάλεια.
Για την εγκατάσταση θα χρειαστείτε: αλφάδι για έλεγχο οριζοντίωσης, μέτρο και γωνία, τρυπάνι με διαμαντοκόρονες για τρύπες σωλήνων στους τοίχους της δεξαμενής (αν δεν είναι προδιαμορφωμένες), σφιγκτήρες ή ιμάντες στερέωσης, σιλικόνη στεγανοποίησης για υδραυλικές εφαρμογές, και τεφλόνη-στόκος για τα σπειρώματα. Ανάλογα με τη βάση στήριξης, μπορεί να χρειαστείτε εργαλεία σκυροδέτησης ή μεταλλικής κατασκευής.
Τα απαραίτητα υλικά περιλαμβάνουν: σωλήνες PVC αποχέτευσης Φ50, Φ75 ή Φ100 ανάλογα με την εφαρμογή, γωνίες, ταφ και μούφες σύνδεσης, ελαστικούς δακτυλίους (φλάντζες) για στεγανότητα, βαλβίδες αντεπιστροφής για αποφυγή παλινδρόμησης λυμάτων, πλωτήρα (float switch) για έλεγχο στάθμης με συναγερμό ή αυτόματη ενεργοποίηση αντλίας, σωλήνα εξαερισμού Φ75-Φ100 με καπέλο βροχής, και ενδεχομένως αντλία λυμάτων αν απαιτείται άντληση προς το κεντρικό δίκτυο.
Η δεξαμενή πρέπει να τοποθετείται σε σταθερή, επίπεδη και οριζόντια βάση. Για υπόγεια με τσιμεντένιο δάπεδο, ελέγξτε ότι το δάπεδο είναι επίπεδο και χωρίς ρωγμές. Αν όχι, δημιουργήστε βάση από σκυρόδεμα C16/20 πάχους 8-10cm στην περιοχή της δεξαμενής. Η βάση πρέπει να επεκτείνεται 10-15cm πέραν των διαστάσεων της δεξαμενής.
Εναλλακτικά, χρησιμοποιήστε πλατφόρμα από στραντζαριστή γαλβανισμένη λαμαρίνα ή ξύλινη βάση (για προσωρινές εγκαταστάσεις). Η βάση από λαμαρίνα πρέπει να έχει αρκετή φέρουσα ικανότητα για το βάρος της γεμάτης δεξαμενής (π.χ. δεξαμενή 1000lt γεμάτη ζυγίζει περίπου 1050kg). Στηρίξτε τη λαμαρίνα σε μεταλλικό σκελετό ή τουβλοδοκούς.
Για δεξαμενές που τοποθετούνται σε ανυψωμένη θέση (π.χ. για βαρυτική εκροή προς εξωτερικό δίκτυο), δημιουργήστε στέρεο βάθρο από μεταλλική κατασκευή ή τοιχοποιία. Υπολογίστε το συνολικό βάρος (δεξαμενή + λύματα + συντελεστής ασφαλείας 1.5) και διαστασιολογήστε ανάλογα. Βεβαιωθείτε ότι το δάπεδο του υπογείου μπορεί να αντέξει αυτό το επιπλέον φορτίο.
Σχεδιάστε τη διαδρομή των σωλήνων εισόδου λυμάτων από κάθε συσκευή (WC, νιπτήρας, ντους, κουζίνα, πλυντήριο) προς τη δεξαμενή. Οι σωλήνες πρέπει να έχουν συνεχή κλίση προς τη δεξαμενή (τουλάχιστον 2%, δηλαδή 2cm ανά μέτρο) για φυσική ροή. Ελαχιστοποιήστε τις γωνίες και χρησιμοποιήστε ήπιες γωνίες 45° αντί για 90° όπου είναι εφικτό.
Προσδιορίστε τα σημεία σύνδεσης στη δεξαμενή. Συνήθως η είσοδος λυμάτων γίνεται στο επάνω τρίτο της δεξαμενής, η έξοδος προς το δίκτυο στο μέσο ύψος (για δεξαμενές προκαθίζησης), ο αεριστήρας στο υψηλότερο σημείο, και το άνοιγμα άντλησης/καθαρισμού στην κορυφή. Ελέγξτε αν η δεξαμενή έχει προδιαμορφωμένες θέσεις για συνδέσεις ή αν πρέπει να τις δημιουργήσετε.
Μεταφέρετε τη δεξαμενή στη θέση εγκατάστασης. Οι μικρές δεξαμενές (έως 500lt) μπορούν να μεταφερθούν από 2 άτομα, ενώ οι μεγαλύτερες απαιτούν 3-4 άτομα ή μηχανικά μέσα (παλετοφόρο, γερανάκι). Προσοχή στις στενές διόδους υπογείων - μετρήστε τις διαστάσεις πριν παραγγείλετε τη δεξαμενή. Ορισμένες δεξαμενές διατίθενται σε δύο μισά που συνδέονται επί τόπου.
Τοποθετήστε τη δεξαμενή στη βάση ελέγχοντας με αλφάδι ότι είναι απολύτως οριζόντια σε όλες τις κατευθύνσεις. Η ακριβής οριζοντίωση είναι κρίσιμη για σωστή λειτουργία πλωτήρων και αισθητήρων στάθμης. Προσανατολίστε τη δεξαμενή έτσι ώστε οι προδιαμορφωμένες θέσεις συνδέσεων να ευθυγραμμίζονται με τις διαδρομές σωλήνων.
Στερεώστε τη δεξαμενή για αποφυγή μετακίνησης. Χρησιμοποιήστε μεταλλικούς ή πλαστικούς ιμάντες που περνούν από πάνω και στερεώνονται στο δάπεδο ή τους τοίχους με αγκύρια. Εναλλακτικά, για δεξαμενές με οπές στη βάση, στερεώστε με βίδες σε δουβλί στο δάπεδο (προσοχή να μην προκληθεί διαρροή). Για ανυψωμένες δεξαμενές, η στερέωση είναι υποχρεωτική για αποφυγή πτώσης.
Δημιουργήστε τις οπές για τις συνδέσεις στη δεξαμενή αν δεν υπάρχουν προδιαμορφωμένες. Χρησιμοποιήστε διαμαντοκόρονα του κατάλληλου μεγέθους για τη διάμετρο του σωλήνα (π.χ. κόρονα 58mm για σωλήνα Φ50). Σημειώστε ακριβώς τη θέση, τρυπήστε με χαμηλές στροφές και ψύξη με νερό για αποφυγή τήξης του πλαστικού.
Εγκαταστήστε τους συνδέσμους (flanges ή pass-through fittings) στις οπές χρησιμοποιώντας ελαστικούς δακτυλίους και στεγανωτικό σιλικόνης για υδραυλικές εφαρμογές. Σφίξτε τα περικόχλια ομοιόμορφα για αποφυγή στρέβλωσης. Ελέγξτε τη στεγανότητα γεμίζοντας τη δεξαμενή με νερό και παρατηρώντας για διαρροές γύρω από τις συνδέσεις.
Συνδέστε τους σωλήνες εισόδου λυμάτων από τις συσκευές στη δεξαμενή. Χρησιμοποιήστε σωλήνες PVC αποχέτευσης με κόλλα PVC ή ελαστικές μούφες. Βεβαιωθείτε ότι η σύνδεση εισόδου βρίσκεται πάνω από το μέγιστο επίπεδο λυμάτων για αποφυγή υπερχείλισης προς τα πίσω. Εγκαταστήστε βαλβίδα αντεπιστροφής στην έξοδο της δεξαμενής για αποφυγή παλινδρόμησης από το εξωτερικό δίκτυο.
Συνδέστε το σωλήνα εξαερισμού στην κορυφή της δεξαμενής. Ο σωλήνας πρέπει να είναι κατακόρυφος και να διατρέχει το κτίριο μέχρι την έξοδο στην ταράτσα ή εξωτερικό τοίχο. Χρησιμοποιήστε σωλήνα PVC Φ75 ή Φ100 με ελάχιστες συνδέσεις. Στερεώστε τον με κολάρα στους τοίχους κάθε 1.5-2 μέτρα.
Στην έξοδο του αεριστήρα, εγκαταστήστε καπέλο βροχής ή ειδικό τερματικό με προστασία από πουλιά. Το άνοιγμα πρέπει να κοιτάζει προς τα κάτω για αποφυγή εισόδου βροχής. Βεβαιωθείτε ότι ο αεριστήρας δεν καταλήγει κοντά σε παράθυρα, εξωτερικούς κλιματισμούς ή χώρους όπου οι άνθρωποι συχνάζουν, για αποφυγή δυσοσμίας.
Για υπόγεια με περιορισμένο φυσικό εξαερισμό, εγκαταστήστε επιπλέον αισθητήρα αερίων (μεθάνιο, H2S) που θα ενεργοποιεί συναγερμό σε περίπτωση επικίνδυνων συγκεντρώσεων. Ο αισθητήρας τοποθετείται στην οροφή του υπογείου (τα αέρια ανεβαίνουν) κοντά στη δεξαμενή.
Εγκαταστήστε πλωτήρα (float switch) στο εσωτερικό της δεξαμενής για έλεγχο της στάθμης λυμάτων. Ο πλωτήρας συνδέεται με καλώδιο σε συναγερμό (ηχητικό και/ή οπτικό) που προειδοποιεί όταν η στάθμη φτάσει στο 80-90% της χωρητικότητας. Αυτό δίνει χρόνο να καλέσετε υπηρεσία αποχέτευσης πριν την υπερχείλιση.
Για αυτοματοποιημένα συστήματα, ο πλωτήρας μπορεί να ενεργοποιεί αυτόματα αντλία που μεταφέρει τα λύματα σε εξωτερική δεξαμενή ή στο κεντρικό δίκτυο. Σε αυτή την περίπτωση, εγκαταστήστε δύο πλωτήρες: έναν στο 70% για ενεργοποίηση αντλίας και έναν στο 90% για συναγερμό σε περίπτωση αστοχίας της αντλίας.
Τοποθετήστε τον πίνακα ελέγχου (control panel) σε προσβάσιμη θέση εκτός του υπογείου για εύκολη παρακολούθηση. Ο πίνακας πρέπει να δείχνει τη στάθμη, την κατάσταση λειτουργίας (φυσιολογική, προειδοποίηση, συναγερμός), και να διαθέτει κουμπί δοκιμής του συναγερμού.
Αν το υπόγειο είναι σε επίπεδο υψηλότερο από το εξωτερικό δίκτυο αποχέτευσης, μπορείτε να συνδέσετε τη δεξαμενή με βαρυτική εκροή. Ο σωλήνας εξόδου πρέπει να έχει συνεχή κατωφερή κλίση 2-3% προς το δίκτυο. Χρησιμοποιήστε σωλήνα PVC αποχέτευσης Φ100-Φ150 για επαρκή ροή.
Εγκαταστήστε βαλβίδα αντεπιστροφής (non-return valve) στην έξοδο της δεξαμενής για αποφυγή παλινδρόμησης λυμάτων από το δίκτυο σε περίπτωση υπερχείλισης ή απόφραξης. Η βαλβίδα πρέπει να είναι ειδική για λύματα με δυνατότητα διέλευσης στερεών υπολειμμάτων.
Για διέλευση του σωλήνα μέσα από το θεμέλιο του κτιρίου, χρησιμοποιήστε προστατευτικό σωλήνα (sleeve) μεγαλύτερης διαμέτρου και στεγανοποιήστε τον περιμετρικό διάκενο με ελαστικό στεγανωτικό ή ειδικό μανσέτα. Αυτό αποτρέπει την είσοδο νερού ή υγρασίας στο υπόγειο.
Αν το υπόγειο είναι χαμηλότερα από το εξωτερικό δίκτυο, απαιτείται αντλία ανύψωσης λυμάτων (sewage pump). Η αντλία μπορεί να είναι εγκατεστημένη μέσα στη δεξαμενή (βυθιζόμενη) ή εξωτερικά. Οι βυθιζόμενες αντλίες είναι πιο αθόρυβες και δεν χρειάζονται επιπλέον χώρο, αλλά είναι πιο δύσκολες στη συντήρηση.
Επιλέξτε αντλία με κατάλληλη παροχή (λίτρα/λεπτό) και μανομετρικό ύψος (ύψος ανύψωσης + απώλειες τριβής). Για οικιακή χρήση, συνήθως απαιτούνται αντλίες 0.5-1.5 HP με παροχή 150-300 λίτρα/λεπτό. Η αντλία πρέπει να μπορεί να διαχειριστεί στερεά υπολείμματα μέχρι 35-50mm διάμετρο.
Συνδέστε την αντλία με σωλήνα πίεσης (συνήθως HDPE ή PVC πίεσης Φ50-Φ75) προς το σημείο εκροής. Εγκαταστήστε βαλβίδα αντεπιστροφής στην έξοδο της αντλίας και διακοπτική βαλβίδα για συντήρηση. Η αντλία ελέγχεται από πλωτήρα που την ενεργοποιεί όταν η στάθμη φτάσει σε προκαθορισμένο επίπεδο.
Αν δεν υπάρχει κεντρικό δίκτυο, η δεξαμενή του υπογείου μπορεί να εκκενώνεται σε εξωτερική μεγαλύτερη δεξαμενή (βόθρο) ή βιολογικό καθαρισμό (septik tank). Η σύνδεση γίνεται όπως με το κεντρικό δίκτυο, με βαρυτική ροή ή άντληση ανάλογα με τις στάθμες.
Για την εξωτερική δεξαμενή, υπολογίστε συνολική χωρητικότητα που να αντιστοιχεί σε τουλάχιστον 3-6 μήνες λυμάτων ανάλογα με τη συχνότητα που επιθυμείτε να καλείτε υπηρεσία αποχέτευσης. Η εξωτερική δεξαμενή πρέπει να είναι απολύτως στεγανή για προστασία του περιβάλλοντος και τήρηση των κανονισμών.
Η συχνότητα άντλησης εξαρτάται από τη χωρητικότητα και τη χρήση. Παρακολουθείτε τη στάθμη μέσω του συστήματος ελέγχου και καλέστε υπηρεσία αποχέτευσης όταν η στάθμη φτάσει στο 70-80% για αποφυγή υπερχείλισης. Μην αφήνετε τη δεξαμενή να γεμίσει πλήρως καθώς αυτό μπορεί να προκαλέσει αναδίπλωση λυμάτων στις συσκευές.
Κατά την άντληση, το όχημα συνδέεται με σωλήνα άντλησης στο άνοιγμα της δεξαμενής. Βεβαιωθείτε ότι αδειάζει πλήρως η δεξαμενή, συμπεριλαμβανομένων των ιζημάτων στον πυθμένα. Ορισμένες υπηρεσίες προσφέρουν καθαρισμό της δεξαμενής με πίεση νερού που συνιστάται κάθε 2-3 χρόνια.
Καταγράφετε κάθε άντληση (ημερομηνία, όγκος, κόστος) για παρακολούθηση και προγραμματισμό. Αν παρατηρήσετε ότι η δεξαμενή γεμίζει πολύ γρηγορότερα από το αναμενόμενο, μπορεί να υπάρχει διαρροή νερού στο σύστημα (π.χ. τρεχούμενη καζανάκι) που πρέπει να επιδιορθωθεί.
Επιθεωρείτε τη δεξαμενή τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο. Ελέγξτε για σημάδια διαρροών στις συνδέσεις, ρωγμές ή παραμορφώσεις στο σώμα της δεξαμενής, σημάδια υπερχείλισης, και κατάσταση των στεγανωτικών. Ελέγξτε τη λειτουργία του συναγερμού στάθμης πατώντας το κουμπί δοκιμής.
Καθαρίστε το εσωτερικό της δεξαμενής κάθε 2-3 χρόνια. Αδειάστε πλήρως τη δεξαμενή, ξεπλύνετε με πίεση νερού για απομάκρυνση επικαθήσεων από τα τοιχώματα, και απομακρύνετε συσσωρευμένα στερεά από τον πυθμένα. Χρησιμοποιήστε ειδικά καθαριστικά για δεξαμενές λυμάτων που περιέχουν βιολογικά ένζυμα που διασπούν οργανικά υπολείμματα.
Ελέγχετε και καθαρίζετε τον αεριστήρα από φύλλα, φωλιές πουλιών ή άλλα εμπόδια που μπορεί να μειώσουν τη ροή αερίων. Ελέγξτε ότι δεν υπάρχουν συμπυκνώματα ή πάγος (χειμώνα) που να φράζουν τον σωλήνα. Καθαρίστε τους πλωτήρες στάθμης από λίπη ή υπολείμματα που μπορεί να επηρεάσουν τη λειτουργία τους.
Για αποφυγή δυσοσμίας, μην αφήνετε τη δεξαμενή να μείνει μισογεμάτη για μεγάλο χρονικό διάστημα καθώς η στασιμότητα προκαλεί αναερόβια αποσύνθεση με έντονες οσμές. Χρησιμοποιείτε βιολογικά προϊόντα με ευεργετικά βακτήρια που επιταχύνουν την αποσύνθεση και μειώνουν τις οσμές. Βεβαιωθείτε ότι ο αεριστήρας λειτουργεί σωστά.
Αποφύγετε να ρίχνετε στην αποχέτευση υλικά που μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα: χαρτιά υγείας πολλών στρώσεων, υγρά μαντηλάκια (ακόμα και τα "διασπώμενα"), λάδια και λίπη μαγειρικής, χημικά (διαλύτες, βερνίκια), φάρμακα, άμμο γάτας, ή άλλα στερεά υπολείμματα. Αυτά μπορούν να προκαλέσουν αποφράξεις ή να βλάψουν την αντλία.
Σε περιόδους παρατεταμένης απουσίας (διακοπές), προσθέστε νερό στη δεξαμενή πριν φύγετε για να διατηρηθεί ο υδραυλικός φραγμός και να αποφευχθούν οσμές. Κλείστε τη βαλβίδα εισόδου αν υπάρχει για αποφυγή τυχόν διαρροών. Ελέγξτε τη στάθμη πριν και μετά την απουσία.
Απαραίτητο εξάρτημα για συνδέσεις σωλήνων διαφορετικών διαμέτρων στο σύστημα αποχέτευσης.
Η χωρητικότητα εξαρτάται από τον αριθμό χρηστών και τη συχνότητα χρήσης. Για ένα WC με περιστασιακή χρήση (1-2 άτομα, λίγες φορές την εβδομάδα), επαρκεί δεξαμενή 300-500 λίτρων. Για πλήρες μπάνιο με καθημερινή χρήση από 2-3 άτομα, απαιτούνται 800-1200 λίτρα. Για υπόγειο διαμέρισμα με κουζίνα, μπάνιο και πλυντήριο για 4 άτομα, χρειάζονται 1500-2000 λίτρα. Γενικός κανόνας: 50-75 λίτρα ανά άτομο ανά ημέρα. Προτιμήστε μεγαλύτερη χωρητικότητα για μείωση της συχνότητας άντλησης και του κόστους συντήρησης.
Η εγκατάσταση απλής δεξαμενής συλλογής σε υπόγειο με υφιστάμενο σύστημα αποχέτευσης μπορεί να γίνει από έμπειρο ιδιοκτήτη με βασικές γνώσεις υδραυλικών. Θα χρειαστείτε βοήθεια για τη μεταφορά της δεξαμενής και εργαλεία για τις συνδέσεις. Ωστόσο, για πιο σύνθετες εφαρμογές που περιλαμβάνουν αντλία ανύψωσης, αυτόματο σύστημα ελέγχου, ή διέλευση σωλήνων μέσα από θεμέλια, συνιστάται επαγγελματίας υδραυλικός. Επίσης, ελέγξτε αν απαιτείται άδεια από την πολεοδομία ή τον δήμο για εγκατάσταση δεξαμενής αποχέτευσης.
Η συχνότητα εξαρτάται από τη χωρητικότητα και τη χρήση. Για δεξαμενή 500lt με περιστασιακή χρήση (1-2 άτομα), άντληση κάθε 3-6 μήνες. Για 1000lt με καθημερινή χρήση (3-4 άτομα), άντληση κάθε 2-3 μήνες. Για 1500-2000lt με εντατική χρήση, άντληση κάθε 1-2 μήνες. Μην αφήνετε τη δεξαμενή να γεμίσει πλήρως - καλέστε υπηρεσία όταν φτάσει στο 70-80% χωρητικότητας. Το σύστημα συναγερμού στάθμης θα σας προειδοποιήσει έγκαιρα. Η τακτική άντληση αποτρέπει υπερχείλιση, δυσοσμία και βλάβες στο σύστημα.
Οι οσμές από δεξαμενές λυμάτων οφείλονται συνήθως σε ανεπαρκή εξαερισμό, στασιμότητα λυμάτων, ή διαρροές στο σύστημα. Ελέγξτε ότι ο αεριστήρας λειτουργεί σωστά και δεν είναι φραγμένος. Βεβαιωθείτε ότι όλες οι συνδέσεις είναι στεγανές και δεν διαρρέουν αέρια στο υπόγειο. Αδειάστε και καθαρίστε τη δεξαμενή αν έχει μείνει μισογεμάτη για πολύ καιρό. Χρησιμοποιήστε βιολογικά προϊόντα με ευεργετικά βακτήρια που μειώνουν τις οσμές. Ελέγξτε ότι όλες οι συσκευές (νιπτήρες, ντους) έχουν υδραυλικό φραγμό (σιφόνι) με νερό. Αν οι οσμές επιμένουν, μπορεί να χρειάζεται ενεργός άνθρακας ή άλλο φίλτρο στον αεριστήρα.
Οι απαιτήσεις διαφέρουν ανά περιοχή, αλλά γενικά για εσωτερική δεξαμενή συλλογής σε υπόγειο δεν απαιτείται ειδική άδεια, αρκεί να τηρούνται οι κτιριοδομικοί κανονισμοί για υγιεινή και ασφάλεια. Ωστόσο, αν η δεξαμενή συνδέεται με το κεντρικό δίκτυο του δήμου, μπορεί να απαιτείται ενημέρωση της δημοτικής επιχείρησης ύδρευσης-αποχέτευσης. Για εξωτερικές δεξαμενές (βόθρους) ή βιολογικούς καθαρισμούς, απαιτείται άδεια από τον δήμο και πολεοδομία. Επικοινωνήστε με τον δήμο σας για ακριβείς πληροφορίες. Για επαγγελματικούς χώρους (εστιατόρια, γυμναστήρια), συνήθως απαιτείται μελέτη υδραυλικού και έγκριση.
Σε περίπτωση υπερχείλισης, πρώτα σταματήστε αμέσως κάθε χρήση νερού στο υπόγειο (WC, νιπτήρας, ντους). Κλείστε τη βαλβίδα εισόδου αν υπάρχει. Καλέστε άμεσα υπηρεσία αποχέτευσης για έκτακτη άντληση. Απομακρύνετε τα υπερχειλισμένα λύματα με απορροφητικά υλικά ή αντλία και απολυμάνετε τις επηρεασμένες επιφάνειες με χλωρίνη ή ειδικά απολυμαντικά. Αερίστε καλά το υπόγειο. Μετά την άντληση, ελέγξτε γιατί έγινε η υπερχείλιση: είχατε ξεχάσει να καλέσετε για άντληση, υπάρχει απόφραξη στην έξοδο, αστόχησε η αντλία ή ο συναγερμός, ή υπάρχει διαρροή που αυξάνει το όγκο; Διορθώστε το πρόβλημα πριν ξαναχρησιμοποιήσετε το σύστημα.
Τα συνηθισμένα οικιακά καθαριστικά (σαπούνια, απορρυπαντικά πλυντηρίου, σαμπουάν) σε κανονικές ποσότητες δεν προκαλούν πρόβλημα. Αποφύγετε όμως ισχυρά χημικά όπως καυστική σόδα, οξέα, λευκαντικά σε μεγάλες ποσότητες, διαλύτες, βερνίκια ή πετρελαιοειδή που μπορούν να βλάψουν το πλαστικό της δεξαμενής ή την αντλία. Για αποφράξεις, προτιμήστε μηχανικούς τρόπους (σπιράλ, πρέσα) ή βιολογικά προϊόντα με ένζυμα. Αν χρησιμοποιείτε βιολογικό σύστημα επεξεργασίας (septik tank), τα ισχυρά χημικά μπορούν να σκοτώσουν τα ευεργετικά βακτήρια που αποσυνθέτουν τα λύματα. Γενικά, όσο λιγότερα χημικά χρησιμοποιείτε, τόσο καλύτερα για το σύστημα αποχέτευσης και το περιβάλλον.