Η εγκατάσταση πλαστικής δεξαμενής νερού στην ταράτσα απαιτεί: επιλογή κατάλληλης θέσης με επίπεδη, σταθερή βάση, κατασκευή υποβάσης από μπετόν ή τσιμεντοκονία, τοποθέτηση της δεξαμενής σε οριζόντια θέση, σύνδεση σωληνώσεων εισόδου και εξόδου με αντίστροφη βαλβίδα και φίλτρο, εγκατάσταση πλωτήρα ή αυτόματου συστήματος πλήρωσης, και στεγανοποίηση όλων των συνδέσεων. Απαιτούνται έλεγχος φέρουσας ικανότητας της ταράτσας, προστασία από τον ήλιο, και τήρηση των οικοδομικών κανονισμών. Η διαδικασία διαρκεί 1-2 ημέρες ανάλογα με την πολυπλοκότητα της εγκατάστασης.
Πριν προχωρήσετε σε οποιαδήποτε εγκατάσταση, είναι κρίσιμο να βεβαιωθείτε ότι η ταράτσα σας μπορεί να αντέξει το βάρος της δεξαμενής όταν είναι γεμάτη. Μια δεξαμενή 500 λίτρων γεμάτη με νερό ζυγίζει περίπου 550 κιλά (500 κιλά νερό + 50 κιλά δεξαμενή), ενώ μια δεξαμενή 1000 λίτρων φτάνει τα 1100 κιλά. Αυτό το βάρος συγκεντρώνεται σε μικρή επιφάνεια και πρέπει να κατανέμεται ομοιόμορφα.
Συμβουλευτείτε πολιτικό μηχανικό ή ελέγξτε τα στατικά σχέδια του κτιρίου για να επιβεβαιώσετε την αντοχή. Οι παλαιότερες κατασκευές μπορεί να χρειάζονται ενίσχυση. Η ιδανική θέση είναι πάνω από δοκό ή τοιχοποιία όπου η κατανομή φορτίων είναι καλύτερη. Αποφύγετε την τοποθέτηση στο κέντρο μεγάλων πλακών χωρίς υποστηρίξεις.
Η θέση της δεξαμενής πρέπει να επιλέγεται με βάση πολλούς παράγοντες. Προτιμήστε σημείο κοντά στην υπάρχουσα σωλήνωση ύδρευσης για να ελαχιστοποιήσετε την έκταση των νέων σωλήνων. Η δεξαμενή πρέπει να είναι προσβάσιμη για συντήρηση αλλά όχι σε διάδρομο κυκλοφορίας. Λάβετε υπόψη την έκθεση στον ήλιο - ενώ το φως του ήλιου βοηθά στην αποστείρωση, η υπερβολική θερμότητα μπορεί να προκαλέσει ανάπτυξη αλγών.
Βεβαιωθείτε ότι υπάρχει επαρκής χώρος γύρω από τη δεξαμενή για εργασίες συντήρησης και καθαρισμού. Υπολογίστε τουλάχιστον 50-60cm ελεύθερο χώρο σε μία πλευρά για πρόσβαση στο καπάκι επιθεώρησης. Ελέγξτε επίσης το ύψος - βεβαιωθείτε ότι η δεξαμενή δεν παραβιάζει όρια ύψους σύμφωνα με τους τοπικούς οικοδομικούς κανονισμούς.
Οι πλαστικές δεξαμενές κατασκευάζονται από πολυαιθυλένιο (PE) ή πολυπροπυλένιο (PP) υψηλής πυκνότητας, υλικά που είναι ανθεκτικά στην UV ακτινοβολία και δεν αλλοιώνουν το νερό. Επιλέξτε δεξαμενή με πιστοποίηση για πόσιμο νερό αν πρόκειται για δεξαμενή ύδρευσης. Οι σκούρες αποχρώσεις (μπλε, μαύρο) αποτρέπουν καλύτερα την ανάπτυξη αλγών από τις διάφανες ή λευκές.
Η χωρητικότητα της δεξαμενής πρέπει να καλύπτει τις ανάγκες του νοικοκυριού. Υπολογίστε περίπου 150-200 λίτρα ανά άτομο ημερησίως. Για οικογένεια 4 ατόμων, μια δεξαμενή 500-1000 λίτρων είναι κατάλληλη. Λάβετε υπόψη και τη συχνότητα διακοπών υδροδότησης στην περιοχή σας - αν είναι συχνές, επιλέξτε μεγαλύτερη χωρητικότητα.
Η δεξαμενή πρέπει να στηρίζεται σε απολύτως επίπεδη και σταθερή βάση. Ακόμα και μικρή κλίση ή ανωμαλία μπορεί να προκαλέσει ανομοιόμορφη κατανομή πίεσης και ρωγμές στο πλαστικό με το χρόνο. Η πιο συνηθισμένη λύση είναι η κατασκευή βάσης από οπλισμένο μπετόν ή τσιμεντοκονία πάχους 8-10cm.
Καθαρίστε καλά την επιφάνεια της ταράτσας από σκόνη, χαλίκια και χαλαρά υλικά. Τοποθετήστε πλέγμα οπλισμού (δομικό πλέγμα Τ131 ή παρόμοιο) για ενίσχυση. Ετοιμάστε τσιμεντοκονία με αναλογία 1:3 (1 μέρος τσιμέντο, 3 μέρη άμμο) και απλώστε την ομοιόμορφα. Χρησιμοποιήστε αλφάδι ή νερολάστιχο σε πολλές διευθύνσεις για να επιβεβαιώσετε την οριζοντιότητα.
Αντί για τσιμεντοκονία, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε έτοιμα μπετονένια στοιχεία (κυβόλιθους ή πλάκες πεζοδρομίου) τοποθετημένα σε επίπεδη διάταξη. Αυτή η λύση είναι πιο γρήγορη καθώς δεν απαιτεί χρόνο πήξης. Βεβαιωθείτε ότι τα στοιχεία εφάπτονται μεταξύ τους χωρίς κενά και ότι το επίπεδο είναι σταθερό.
Μια άλλη επιλογή είναι η χρήση ειδικών υποστρωμάτων από συμπιεσμένη αφρώδη πολυαιθυλένιο που προορίζονται για δεξαμενές. Αυτά προσφέρουν επιπλέον μόνωση και απορρόφηση δονήσεων, αλλά πρέπει να συνδυάζονται με σκληρή επίπεδη βάση από μπετόν. Ποτέ μην τοποθετείτε τη δεξαμενή απευθείας στη μεμβράνη της ταράτσας ή σε ανώμαλη επιφάνεια.
Πριν την εγκατάσταση της δεξαμενής, ελέγξτε την κατάσταση της στεγανοποίησης της ταράτσας. Τυχόν υπάρχουσες διαρροές πρέπει να επισκευαστούν πριν προσθέσετε το βάρος της δεξαμενής. Αν η βάση που κατασκευάζετε καλύπτει μεγάλη έκταση, προβλέψτε αποχέτευση γύρω από αυτή ώστε το νερό της βροχής να μην συσσωρεύεται.
Τοποθετήστε προστατευτική μεμβράνη (π.χ. γεωύφασμα) μεταξύ της ταράτσας και της τσιμεντοκονίας για να προστατεύσετε την υπάρχουσα στεγανοποίηση. Αν χρησιμοποιείτε μεταλλικά στηρίγματα ή βίδες, φροντίστε να στεγανοποιήσετε τις τρύπες με ειδικό μαστίχα ή σιλικόνη για να αποτρέψετε διαρροές.
Οι πλαστικές δεξαμενές είναι σχετικά ελαφριές όταν είναι άδειες (50-100 κιλά ανάλογα με το μέγεθος), αλλά είναι ογκώδεις και χρειάζονται προσοχή στη μεταφορά. Για δεξαμενές άνω των 500 λίτρων, χρειάζεστε τουλάχιστον 3-4 άτομα για ασφαλή μεταφορά στην ταράτσα. Χρησιμοποιήστε σχοινιά ή ιμάντες για καλύτερη πρόσφυση αλλά προσέχετε να μην τραυματίσετε την επιφάνεια.
Αν η πρόσβαση στην ταράτσα είναι δύσκολη (στενή κλίμακα, χαμηλό ύψος), εξετάστε τη χρήση γερανού ή ανυψωτικού μηχανήματος. Μερικοί προμηθευτές προσφέρουν υπηρεσία μεταφοράς και τοποθέτησης. Προστατεύστε τη δεξαμενή από γδαρσίματα και χτυπήματα κατά τη μεταφορά - οι ρωγμές ή οι αδυναμίες στο πλαστικό μπορεί να μην είναι αμέσως ορατές αλλά να εμφανιστούν αργότερα.
Αφού η τσιμεντοκονία έχει στεγνώσει πλήρως (τουλάχιστον 24-48 ώρες), τοποθετήστε τη δεξαμενή στη βάση. Βεβαιωθείτε ότι οι σωληνώσεις είναι στη σωστή θέση - συνήθως θέλετε τη σύνδεση εισόδου στο επάνω μέρος και την έξοδο στο κάτω μέρος για καλύτερη ροή και αποφυγή στάσιμου νερού. Ελέγξτε ξανά την οριζοντιότητα με αλφάδι.
Η δεξαμενή πρέπει να εδράζεται ομοιόμορφα σε όλη την επιφάνεια της βάσης της χωρίς κενά ή υπερυψωμένα σημεία. Αν παρατηρήσετε ότι "κουνιέται" ελαφρά, προσθέστε λεπτό στρώμα άμμου ή τσιμεντοκονίας για να εξισώσετε τυχόν μικρές ανωμαλίες. Μερικές δεξαμενές διαθέτουν πόδια ή βάσεις ενσωματωμένες - σε αυτή την περίπτωση, βεβαιωθείτε ότι όλα τα σημεία στήριξης εφάπτονται σταθερά στη βάση.
Σε περιοχές με ισχυρούς ανέμους, η δεξαμενή πρέπει να αγκυρωθεί για να μην ανατραπεί όταν είναι άδεια ή ημιγεμάτη. Χρησιμοποιήστε μεταλλικούς ιμάντες ή αλυσίδες που στερεώνονται στη βάση ή σε σταθερά σημεία της ταράτσας. Προσέξτε να μην σφίξετε υπερβολικά τους ιμάντες γιατί μπορεί να παραμορφώσουν το πλαστικό.
Μια εναλλακτική μέθοδος είναι η κατασκευή μικρού τοιχίου γύρω από τη δεξαμενή (10-15cm ύψος) από τούβλα ή μπετόν που λειτουργεί ως αντηρίδα. Αυτό παρέχει επιπλέον προστασία από ανατροπή και δημιουργεί μια λεκάνη συλλογής σε περίπτωση υπερχείλισης ή διαρροής. Βεβαιωθείτε ότι αυτό το τοιχίο έχει αποχέτευση για να μην συγκεντρώνεται νερό.
Η είσοδος του νερού στη δεξαμενή γίνεται συνήθως από το επάνω μέρος μέσω της οπής πλήρωσης. Συνδέστε σωλήνα από το κεντρικό δίκτυο ύδρευσης στη δεξαμενή. Χρησιμοποιήστε σωλήνα κατάλληλο για πόσιμο νερό (πολυαιθυλένιο PE ή πολυπροπυλένιο PP) με διάμετρο τουλάχιστον 3/4" για επαρκή ροή. Οι σωλήνες πρέπει να είναι ανθεκτικοί στην UV αν εκτίθενται στον ήλιο.
Εγκαταστήστε διακόπτη (βάνα) στη σύνδεση εισόδου ώστε να μπορείτε να κόψετε την παροχή όταν χρειάζεται συντήρηση. Τοποθετήστε επίσης αντίστροφη βαλβίδα (check valve) για να αποτρέψετε την επιστροφή νερού από τη δεξαμενή στο κεντρικό δίκτυο, κάτι που είναι υγειονομική απαίτηση και μπορεί να είναι παράνομο. Το φίλτρο εισόδου προστατεύει από ακαθαρσίες.
Η έξοδος του νερού προς την κατανάλωση γίνεται από τη χαμηλότερη θέση της δεξαμενής (κοντά στον πυθμένα) για να αξιοποιείται όλο το νερό. Εγκαταστήστε βάνα εξόδου από ορείχαλκο ή πλαστικό κατάλληλο για πόσιμο νερό. Η σύνδεση πρέπει να είναι στεγανή - χρησιμοποιήστε τεφλόν στα σπειρώματα και ελέγξτε για διαρροές αφού γεμίσει η δεξαμενή.
Από την έξοδο της δεξαμενής, το νερό μπορεί να οδηγείται απευθείας στο εσωτερικό δίκτυο της κατοικίας αν υπάρχει επαρκής πίεση λόγω υψομετρικής διαφοράς (η ταράτσα είναι ψηλότερα). Αν η πίεση είναι ανεπαρκής, χρειάζεστε πιεστικό σύστημα (αντλία αυτόματης λειτουργίας). Το πιεστικό τοποθετείται συνήθως σε χαμηλότερο επίπεδο (υπόγειο ή ισόγειο) για καλύτερη απόδοση.
Κάθε δεξαμενή πρέπει να έχει σύστημα υπερχείλισης (overflow) για να αποτρέψει την υπερπλήρωση. Η σύνδεση υπερχείλισης τοποθετείται στο επάνω μέρος της δεξαμενής, λίγο χαμηλότερα από το καπάκι. Ο σωλήνας υπερχείλισης πρέπει να έχει μεγαλύτερη διάμετρο από τον σωλήνα εισόδου (συνήθως 1" ή 1.5") για να μπορεί να απομακρύνει το νερό γρηγορότερα από όσο εισέρχεται.
Ο σωλήνας υπερχείλισης οδηγεί το πλεονάζον νερό σε ασφαλές σημείο - συνήθως σε φρεάτιο αποχέτευσης ή σε περιοχή του κήπου όπου το νερό μπορεί να απορροφηθεί. Ποτέ μην τον συνδέετε απευθείας στο δίκτυο αποχέτευσης χωρίς σιφόνι, γιατί οι οσμές μπορεί να εισέλθουν στη δεξαμενή. Τοποθετήστε σίτα στο άκρο του σωλήνα για να αποτρέψετε την είσοδο εντόμων.
Ο πιο απλός τρόπος ελέγχου της πλήρωσης είναι ο πλωτήρας τύπου δεξαμενής καμπινέτας (ball valve). Τοποθετείται στην είσοδο του νερού και κλείνει αυτόματα όταν το νερό φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο. Ρυθμίστε το μήκος του βραχίονα του πλωτήρα ώστε να κλείνει λίγο πριν τη στάθμη υπερχείλισης. Αυτός ο μηχανισμός είναι αξιόπιστος, οικονομικός και δεν χρειάζεται ηλεκτρική ενέργεια.
Ελέγχετε περιοδικά τη λειτουργία του πλωτήρα γιατί μπορεί να φράξει από άλατα ή ιζήματα. Καθαρίζετε τον τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο. Αν ο πλωτήρας πάθει βλάβη και μείνει ανοιχτός, το νερό θα υπερχειλίσει - γι' αυτό η σύνδεση υπερχείλισης είναι απαραίτητη ως δεύτερη γραμμή άμυνας.
Τα πιο σύγχρονα συστήματα χρησιμοποιούν ηλεκτρονικούς αισθητήρες στάθμης που ενεργοποιούν ηλεκτροβάνα για τον έλεγχο της εισόδου νερού. Υπάρχουν διάφοροι τύποι: αισθητήρες πλωτήρα (float switch), υπερήχων, ή χωρητικού τύπου. Αυτά τα συστήματα προσφέρουν καλύτερη ακρίβεια και μπορούν να συνδεθούν με συστήματα παρακολούθησης για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις.
Η εγκατάσταση ηλεκτρονικού συστήματος απαιτεί ηλεκτρική παροχή στην ταράτσα και προστασία των ηλεκτρικών εξαρτημάτων από τα καιρικά φαινόμενα. Χρησιμοποιήστε στεγανό κουτί διακλάδωσης με βαθμό προστασίας τουλάχιστον IP65. Το ηλεκτρονικό σύστημα πρέπει να έχει και μηχανική ασφαλιστική διάταξη (όπως η υπερχείλιση) σε περίπτωση βλάβης.
Για μεγαλύτερη ασφάλεια, μπορείτε να εγκαταστήσετε σύστημα παρακολούθησης που σας ενημερώνει για τη στάθμη του νερού, πιθανές διαρροές, ή βλάβες στο σύστημα πλήρωσης. Αυτά τα συστήματα συνδέονται με το WiFi και στέλνουν ειδοποιήσεις στο smartphone σας. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για εξοχικές κατοικίες όπου δεν υπάρχει συνεχής επιτήρηση.
Μερικά συστήματα προσφέρουν επίσης απομακρυσμένο έλεγχο της πλήρωσης - μπορείτε να ενεργοποιήσετε ή να απενεργοποιήσετε την παροχή νερού από το κινητό σας. Αυτό είναι χρήσιμο αν πρέπει να κλείσετε το νερό σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης ενώ είστε μακριά. Τα συστήματα αυτά έχουν υψηλότερο κόστος αλλά προσφέρουν σημαντική ευκολία και ασφάλεια.
Παρόλο που οι πλαστικές δεξαμενές κατασκευάζονται από υλικά ανθεκτικά στην UV, η παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο μπορεί να προκαλέσει σταδιακή υποβάθμιση του πλαστικού και ανάπτυξη αλγών στο εσωτερικό. Η καλύτερη προστασία είναι η σκίαση της δεξαμενής με στέγαστρο ή κατασκευή από ελαφριά υλικά (ξύλο, αλουμίνιο, πολυκαρβονικό).
Το στέγαστρο πρέπει να επιτρέπει τον αερισμό για να αποφεύγεται η συσσώρευση θερμότητας. Η σκίαση μειώνει επίσης τη θερμοκρασία του νερού, κάτι που βελτιώνει την ποιότητά του και αποτρέπει τον πολλαπλασιασμό βακτηρίων. Αν δεν είναι εφικτό το στέγαστρο, μπορείτε να επικαλύψετε τη δεξαμενή με ειδική προστατευτική μεμβράνη ή μουσαμά ανθεκτικό στον ήλιο.
Η δεξαμενή πρέπει να καθαρίζεται και να απολυμαίνεται τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, ιδανικά κάθε 6 μήνες. Αδειάστε πλήρως τη δεξαμενή και αφαιρέστε τυχόν ιζήματα από τον πυθμένα. Πλύνετε το εσωτερικό με καθαρό νερό υπό πίεση. Για απολύμανση, χρησιμοποιήστε διάλυμα χλωρίνης (1 κουταλιά της σούπας χλωρίνη ανά 10 λίτρα νερού), αφήστε το να δράσει για 30 λεπτά, και ξεπλύνετε πολύ καλά.
Ελέγχετε το εσωτερικό για σημάδια ρωγμών, παραμορφώσεων ή ανάπτυξης αλγών. Τα καπάκια και οι σωληνώσεις πρέπει επίσης να ελέγχονται και να καθαρίζονται. Βεβαιωθείτε ότι όλα τα φίλτρα και σίτες είναι καθαρά και σε καλή κατάσταση. Μετά τον καθαρισμό, γεμίστε τη δεξαμενή και αφήστε το νερό να τρέξει από όλες τις βρύσες για λίγα λεπτά για να ξεπλυθεί το σύστημα.
Σε περιοχές με κρύο χειμώνα και πιθανότητα παγετού, πρέπει να προστατεύσετε τη δεξαμενή και τις σωληνώσεις. Οι πλαστικές δεξαμενές μπορούν να ανθέξουν στον πάγο καθώς το πλαστικό διαστέλλεται, αλλά οι σωληνώσεις και οι βάνες είναι ευάλωτες. Μονώστε όλους τους εκτεθειμένους σωλήνες με αφρώδη μόνωση ή ειδική ταινία θέρμανσης.
Αν η δεξαμενή δεν θα χρησιμοποιηθεί τον χειμώνα (π.χ. σε εξοχική κατοικία), αδειάστε την πλήρως και αφήστε ανοιχτές τις βάνες για να στραγγίσουν τελείως οι σωληνώσεις. Κλείστε την παροχή από το κεντρικό δίκτυο. Αφήστε το καπάκι επιθεώρησης ελαφρώς ανοιχτό για αερισμό. Μην καλύπτετε την άδεια δεξαμενή με αεροστεγή κάλυψη γιατί μπορεί να συγκεντρωθεί υγρασία.
Η εγκατάσταση δεξαμενής στην ταράτσα μπορεί να υπόκειται σε οικοδομικούς κανονισμούς ανάλογα με το μέγεθος και την περιοχή. Μεγάλες δεξαμενές πάνω από 1000 λίτρα μπορεί να θεωρούνται κατασκευή που χρειάζεται άδεια ή δήλωση. Συμβουλευτείτε την πολεοδομία του Δήμου σας πριν προχωρήσετε, ειδικά αν η δεξαμενή θα είναι ορατή από το δρόμο ή θα υπερβαίνει τα όρια ύψους.
Σε πολυκατοικίες, χρειάζεστε έγκριση από τη γενική συνέλευση των ιδιοκτητών για την τοποθέτηση δεξαμενής στην ταράτσα, ειδικά αν είναι κοινόχρηστη. Η δεξαμενή δεν πρέπει να εμποδίζει την πρόσβαση σε κοινόχρηστα στοιχεία (καπνοδόχους, κεραίες, κλιματιστικά) ούτε να επηρεάζει την αισθητική του κτιρίου. Κρατήστε τεκμηρίωση της στατικής επάρκειας της ταράτσας.
Για δεξαμενές πόσιμου νερού, όλα τα υλικά που έρχονται σε επαφή με το νερό (δεξαμενή, σωλήνες, βάνες, φίλτρα) πρέπει να είναι πιστοποιημένα για χρήση με πόσιμο νερό. Αναζητήστε πιστοποιήσεις όπως EN/EC 1935:2004 για επαφή με τρόφιμα και νερό. Η δεξαμενή πρέπει να έχει κλειστό σύστημα που αποτρέπει την ρύπανση από εξωτερικούς παράγοντες.
Απαγορεύεται η σύνδεση του δικτύου της δεξαμενής απευθείας με το δημοτικό δίκτυο χωρίς αντίστροφη βαλβίδα, γιατί υπάρχει κίνδυνος επιμόλυνσης του δημοτικού δικτύου. Σε μερικές περιοχές απαιτείται η εγκατάσταση συστήματος διαχωρισμού (air gap) όπου το νερό από το δίκτυο πέφτει ελεύθερα στη δεξαμενή χωρίς άμεση σύνδεση. Συμβουλευτείτε τη δημοτική επιχείρηση ύδρευσης για τις τοπικές απαιτήσεις.
Πλαστική δεξαμενή ιδανική για μικρές εγκαταστάσεις και περιορισμένο χώρο. Ανθεκτική στην UV ακτινοβολία με πιστοποίηση για πόσιμο νερό.
Δεξαμενή μεσαίας χωρητικότητας κατάλληλη για οικογένειες 3-4 ατόμων. Στενή διάταξη για εύκολη τοποθέτηση σε ταράτσες.
Μεγάλη χωρητικότητα για περιοχές με συχνές διακοπές νερού ή αυξημένες ανάγκες. Ανθεκτική κατασκευή από υψηλής ποιότητας πολυαιθυλένιο.
Αυτόματο πιεστικό σύστημα για σταθερή πίεση από δεξαμενές. Ιδανικό όταν η υψομετρική διαφορά δεν εξασφαλίζει επαρκή πίεση.
Η φέρουσα ικανότητα εξαρτάται από τον τρόπο κατασκευής του κτιρίου. Οι σύγχρονες οπλισμένες πλάκες συνήθως αντέχουν 250-400 kg/m². Μια δεξαμενή 500lt γεμάτη (550kg) σε επιφάνεια 1m² είναι στο όριο ασφαλείας. Για μεγαλύτερες δεξαμενές ή παλαιότερα κτίρια, απαιτείται έλεγχος από μηχανικό. Τοποθετείτε τη δεξαμενή πάνω από δοκούς όπου η αντοχή είναι μεγαλύτερη, όχι στο κέντρο της πλάκας.
Για μικρές δεξαμενές (έως 1000lt) σε μονοκατοικία συνήθως δεν απαιτείται οικοδομική άδεια, αλλά είναι καλό να ενημερώσετε το δήμο. Για μεγαλύτερες δεξαμενές ή σε πολυκατοικίες μπορεί να χρειάζεται δήλωση ή άδεια μικρής κλίμακας. Σε πολυκατοικίες χρειάζεστε πάντα έγκριση από τη γενική συνέλευση. Οι κανονισμοί διαφέρουν ανά δήμο, επικοινωνήστε με την πολεοδομία για βεβαιότητα.
Συνιστάται καθαρισμός και απολύμανση τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, ιδανικά κάθε 6 μήνες. Αν παρατηρήσετε θολερό νερό, οσμή, ή ίζημα, καθαρίστε αμέσως. Περιοχές με υψηλή συγκέντρωση αλάτων στο νερό ή υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να χρειάζονται πιο συχνό καθαρισμό. Ελέγχετε οπτικά το εσωτερικό κάθε 3 μήνες ανοίγοντας το καπάκι επιθεώρησης.
Όχι χωρίς αντίστροφη βαλβίδα. Είναι υποχρεωτική η εγκατάσταση αντίστροφης βαλβίδας (check valve) μεταξύ του δημοτικού δικτύου και της δεξαμενής για να αποτραπεί η επιστροφή νερού που μπορεί να έχει μολυνθεί. Σε μερικές περιοχές απαιτείται πλήρης διαχωρισμός (air gap) όπου το νερό πέφτει ελεύθερα στη δεξαμενή χωρίς σύνδεση. Συμβουλευτείτε την τοπική επιχείρηση ύδρευσης για τις συγκεκριμένες απαιτήσεις.
Η οσμή συνήθως οφείλεται σε ανάπτυξη βακτηρίων ή αλγών. Αδειάστε πλήρως τη δεξαμενή, καθαρίστε το εσωτερικό με βούρτσα και καθαρό νερό υπό πίεση, και απολυμάνετε με διάλυμα χλωρίνης (1 κουταλιά σούπας ανά 10 λίτρα νερού). Αφήστε να δράσει 30 λεπτά και ξεπλύνετε καλά. Ελέγξτε αν υπάρχουν κενά στο καπάκι που επιτρέπουν την είσοδο ρύπων. Εξετάστε την εγκατάσταση φίλτρου ενεργού άνθρακα αν το πρόβλημα επιμένει.
Εξαρτάται από την υψομετρική διαφορά. Κάθε 10 μέτρα ύψους δημιουργεί περίπου 1 bar πίεσης. Αν η ταράτσα είναι 10-15 μέτρα πάνω από τα σημεία κατανάλωσης, η πίεση θα είναι επαρκής (1-1.5 bar) για βασική χρήση. Για καλύτερη πίεση σε ντους και πλυντήρια (2-3 bar), ή αν η υψομετρική διαφορά είναι μικρή, χρειάζεστε πιεστικό σύστημα. Μετρήστε την πίεση με μανόμετρο για να αποφασίσετε.
Το πλαστικό της δεξαμενής μπορεί να διαστέλλεται, επομένως η δεξαμενή γεμάτη συνήθως δεν παθαίνει ζημιά από πάγο. Το πρόβλημα είναι οι σωληνώσεις και οι βάνες. Μονώστε όλους τους εκτεθειμένους σωλήνες με αφρώδη μόνωση. Σε περιοχές με έντονο παγετό, χρησιμοποιήστε ηλεκτρική ταινία θέρμανσης σωλήνων. Αν η εγκατάσταση δεν χρησιμοποιείται το χειμώνα, αδειάστε πλήρως τη δεξαμενή και τις σωληνώσεις.
Τεχνικά είναι εφικτό αλλά υπάρχουν περιορισμοί. Το μπαλκόνι πρέπει να έχει επαρκή φέρουσα ικανότητα - τα μπαλκόνια συνήθως είναι πρόβολοι με μικρότερη αντοχή από τις πλάκες οροφής. Μια μικρή δεξαμενή (200-300lt) μπορεί να είναι ασφαλής, αλλά χρειάζεστε έλεγχος από μηχανικό. Επίσης, η δεξαμενή πρέπει να είναι αισθητικά αποδεκτή καθώς είναι ορατή. Σε πολυκατοικίες μπορεί να υπάρχουν απαγορευτικοί όροι στον κανονισμό.